|
دلم مي خواهد فانوسي به دست گرفته و در سياهي شب ، همچون كرمي شب تاب آرام آرام خزيده ، شايد از دور براي لحظه اي هم كه شده توجهت را به خود جلب كنم . البته به خود كه نه ، به فانوسم! + نوشته شده توسط امید در یکشنبه هفتم تیر 1388 و ساعت
19:38 |
|
درباره وبلاگ
 تا که هیچستان نه توی فراخ این غبار آلود بی غم را با چکاچک مهیب تیغهامان، تیز غرش زهره دران کوس هامان، سهم پرش خارا شکاف تیرهامان، تند نیک بگشاییم شیشه های عمر دیوان را از طلسم قلعه ی پنهان، ز چنگ پاسداران فسونگرشان جلد برباییم بر زمین کوبیم ور زمین گهواره ی فرسوده ی آفاق دست نرم سبزه هایش را به پیش آرد تا که سنگ از ما نهان دارد چهره اش را ژرف بخشاییم طراح قالب
|
